W czasie gwałtownego spadku technologii akcje „reprezentanta starego pokolenia” Berkshire osiągają nowe rekordy! Powrót do obligacji w jenach wywołał gorącą debatę o „zwiększeniu zaangażowania w Japonii”

Z aplikacji Strefa Finansów wynika, że Berkshire Hathaway (BRK.A.US, BRK.B.US), amerykański gigant ubezpieczeniowy i inwestycyjny, długo kierowany przez „mędrca giełdy” Buffetta, wyznaczył Mizuho Securities i BofA Securities do przygotowania pierwszej od kwietnia emisji obligacji denominowanych w jenach, kontynuując strategię pozyskiwania kapitału na japońskim rynku. Kilka dni przed ogłoszeniem przez Berkshire ponownej emisji obligacji w jenach, gdy rynek na nowo analizował relacje między wydatkami na AI, zapotrzebowaniem na finansowanie i realizacją zwrotów, Berkshire, dzięki zdywersyfikowanej działalności i dużej płynności, ustanowiło historyczny rekord kursu akcji w czasie globalnego załamania technologicznych spółek giełdowych, wyraźnie przewyższając globalne benchmarki technologiczne, w tym Nasdaq 100.

Abel, który w styczniu tego roku oficjalnie zastąpił Buffetta na stanowisku CEO Berkshire, powiedział na początku września w wywiadzie, że grupa zamierza długo – nawet dziesiątki lat – utrzymywać posiadane udziały w pięciu największych japońskich firmach handlowych, a być może jeszcze zwiększyć ich skalę. W związku z zapowiedzią Berkshire o pierwszej od kwietnia emisji obligacji w Japonii, rynek spekuluje, że spółka może kontynuować rozbudowę pozycji lub zwiększyć udziały w tych pięciu firmach, co napędzało wzrost indeksu Nikkei 225 i cen akcji tych korporacji w trakcie sesji.

Według źródeł cytowanych przez media, Berkshire Hathaway zatrudniło banki do przygotowywania pierwszej od kwietnia emisji obligacji w jenach, planując pozyskać dodatkowe środki w Japonii.

Źródła informują, że Berkshire powierzyło Mizuho Securities i BofA Securities organizację potencjalnej emisji obligacji w jenach o standardowej wielkości. Transakcja planowana jest w najbliższym czasie, w zależności od sytuacji rynkowej.

Spółka od lat emituje obligacje w jenach mniej więcej dwa razy w roku. Tym razem, gdy japońskie firmy ograniczyły emisję krajowych obligacji (po gwałtownym wzroście podaży w październiku, który zwiększył kredytowe spready względem obligacji rządowych), emisje nowych papierów znacznie się zmniejszyły. Jak widać na powyższym obrazku, kredytowy spread obligacji japońskich korporacji się rozszerzył.

Będzie to druga emisja obligacji w jenach przez Berkshire po odejściu Buffetta ze stanowiska CEO. Inwestorzy będą analizować, jaką premię spreadową zaoferuje spółka i ile kapitału uda się pozyskać. W kwietniu tego roku Berkshire wyemitowało sześć serii obligacji o zróżnicowanym terminie zapadalności od 3 do 30 lat, na łączną kwotę 272,3 mld jenów, czyli około 1,7 mld USD. Była to jedna z największych emisji spółki w jenach, nieco mniejsza niż debiut w 2019 czy październikowa emisja w 2024.

Takashi Fujiwara, główny zarządzający funduszami obligacji w Resona Asset Management, powiedział: „Berkshire jest rozpoznawalne w Japonii dzięki inwestycjom w japońskie akcje. Jeśli spread będzie odpowiedni, popyt na te obligacje powinien być solidny.”

Presja na transakcje AI, „stare ekonomiczne” akcje gwałtownie rosną: wysoka płynność Berkshire ponownie zyskuje premię

Berkshire, uznawane za reprezentanta „starych ekonomicznych” spółek, w zeszłym tygodniu ustanowiło rekord notowań, znacznie przewyższając spółki technologiczne. Tymczasem spółka ponownie wyznaczyła Mizuho Securities i BofA Securities do przygotowania pierwszej od kwietnia emisji obligacji w jenach, kontynuując finansowanie w Japonii. Te dwa obszary wskazują, że globalny kapitał coraz większą wagę przywiązuje do realnych zysków, siły bilansów i zdolności alokacji kapitału.

Kurs Berkshire przekroczył historyczne maksimum z 2 listopada: akcje klasy B zakończyły 4 listopada na poziomie 579,09 USD, ustanawiając nowy rekord zamknięcia; 5 listopada w trakcie sesji osiągnęły szczyt 586,30 USD. Jednak w czwartek kurs spadł o 1,17%, choć znacznie mniej niż Nasdaq 100 (-6,36%) i Philadelphia Semiconductor Index (-12,25%). Po zamknięciu 6 listopada kurs B Berkshire wynosił 570,89 USD, cały tydzień zakończył na prawie +5,24%, blisko rekordu, podczas gdy Nasdaq 100 i SOX odnotowały spadki o około 4,91% i 12,15%.

„Stare ekonomiczne” akcje to potoczny termin rynku dla tradycyjnych branż, dojrzałych modeli biznesowych i firm skupionych na wartości — koncentrujących się na realnych zyskach, generacji gotówki i stabilnych wycenach. Berkshire reprezentuje ten styl dzięki dywersyfikacji zysków (ubezpieczenia, kolej, użyteczność, produkcja, konsumpcja), dużej płynności i możliwości akwizycji, wykupu czy antycyklicznej alokacji.

Wartość spółek wysokiego wzrostu coraz bardziej zależy od przyszłych nakładów, które muszą się zrealizować; firmy posiadające dojrzałe, zyskowne aktywa są bardziej doceniane przez rynek. Cathy Seifert, starsza analityk w CFRA, wskazuje, że siła bilansu, dywersyfikacja i wykupy akcji przyciągają kapitał do firm o niższej zmienności i wyższej jakości.

Opublikowany 7 listopada kwartalny raport Berkshire pokazuje, że na koniec września spółka miała 377,4 mld USD w gotówce, ekwiwalentach oraz amerykańskich obligacjach krótkoterminowych, o 11,9 mld USD więcej niż na koniec poprzedniego kwartału, nadal blisko historycznego maksimum; po odjęciu niezapłaconych jeszcze zakupów obligacji, płynne środki sięgają imponujących 356,9 mld USD.

Na koniec września 2026, ubezpieczenia i inne biznesy Berkshire mają 36,034 mld USD gotówki i ekwiwalentów, 336,735 mld USD krótkoterminowych obligacji, jednostki kolejowe/energetyczne dodatkowo 4,666 mld USD gotówki — łącznie 377,435 mld USD. W tym samym ujęciu na koniec poprzedniego kwartału było to 365,514 mld USD, więc wzrost wyniósł 11,921 mld USD.

Operacyjnie, w III kwartale zysk operacyjny wyniósł 12,705 mld USD, spadek o 5,8% r/r, presję wywołały wyniki ubezpieczeń i inwestycji; jednak zyski z BNSF Railway, Berkshire Energy oraz produkcji, usług i handlu wzrosły odpowiednio o 19,3%, 8,3% i 11,8%, potwierdzając bufor z dywersyfikowanej działalności.

Na koniec kwartału powyższe aktywa uwzględniają jeszcze nieopłacone zakupy obligacji rządu USA w kwocie 20,489 mld USD — obligacje są już w aktywach, gotówka nie została wydana, a w bilansie wykazano zobowiązanie. Po odjęciu tego, płynność wynosi 356,946 mld USD; na koniec poprzedniego kwartału po analogicznej korekcie było to 364,743 mld USD, co oznacza rzeczywisty spadek o ok. 7,797 mld USD.

Mając ogromną gotówkę, Berkshire nadal korzysta z jena do alokacji kapitału: kluczowe jest dopasowanie aktywów i zobowiązań w Japonii

Potencjalna emisja przypada na ciekawy moment: po październikowym wysypie obligacji spread kredytowy w Japonii poszerzył się, nowa podaż spadła. Czy Berkshire przyciągnie popyt, zależy od jakości kredytowej, terminu i spreadu emisji.

Dla inwestorów rekord kursu akcji potwierdza uznanie rynku kapitałowego, zapis na obligacje w jenach natomiast sprawdzi, jaką cenę za długoterminowe finansowanie zaakceptują wierzyciele. Szczegóły dotyczące wielkości, terminu, kuponu i celu emisji nie zostały ujawnione — nie można zatem przesądzić czy spadną koszty finansowania lub środki posłużą do zwiększenia udziału w japońskich akcjach.

Berkshire regularnie emituje obligacje w jenach, co współgra z długoterminową strategią posiadania udziałów w Mitsubishi, Itochu, Mitsui Bussan, Marubeni i Sumitomo. Na koniec 2025 łączny koszt nabycia tych pięciu firm wyniósł ok. 15,382 mld USD, a wartość rynkowa ok. 35,368 mld USD; w tym roku przyniosły dywidendę 862 mln USD. Spółka podkreśla, że skala żenowych pożyczek odpowiada wartości inwestycji w jenach — średni koszt finansowania ok. 1,2%, zwrot z dywidend względem pierwotnych nakładów ok. 5,6%.

Berkshire łączy dywidendy i długoterminowy wzrost dojrzałych firm z tanim długiem w tej samej walucie, ograniczając ekspozycję netto na kurs, która pojawiałaby się przy bezpośrednich zakupach aktywów w jenach za dolary.

Obecna emisja może podtrzymać japońskie inwestycje, ale nie przesądza o nowych zakupach. Na przykład wyemitowane w kwietniu 272,3 mld jenów posłużyły do spłaty 133,9 mld jenów wygasających obligacji, reszta kapitału wspierała nabycie mniejszościowych udziałów w Tokio Marine Holdings. Struktura finansowania zatem obejmuje zarówno refinnansowanie długu, jak i długoterminową alokację aktywów. Dolary zapewniają płynność i rezerwę inwestycyjną całej grupy, natomiast jenowy dług zarządza aktywami i zobowiązaniami w Japonii — te funkcje się nie wykluczają.

Najnowszy raport Berkshire pokazuje, że w kwietniu nowe obligacje miały średnią ważoną stopę procentową ok. 2,4%, wyższą niż 1,4% dla obligacji w jenach na koniec września; inwestycyjna opłacalność emisji będzie zależeć od relacji kosztu finansowania do zwrotu z obsługiwanych aktywów.

Za czasów Buffetta w Berkshire kluczowa była „globalna dywersyfikacja aktywów + zdolność alokacji kapitału”, a nie tylko działalność handlowa czy ekspozycja na ceny surowców. Buffett napisał w liście do akcjonariuszy za rok 2024, że te firmy mają szeroki zakres aktywów i model biznesowy zbliżony do Berkshire; zwrócił uwagę na kontrast między dobrą sytuacją finansową a niskim kursem, później docenił też zarząd, sposób zarządzania kapitałem i postawę wobec akcjonariuszy — w tym umiarkowane podwyżki dywidendy, rozsądne buy-backi oraz powściągliwe wynagrodzenia kierownictwa.

Jak wynika z wypowiedzi Abela, Berkshire, po gwałtownym wzroście cen akcji pięciu wielkich firm handlowych, nadal zamierza je długo utrzymywać, a nawet zwiększyć udział, z pełną wiarą w ich zdolność do generowania gotówki, efektywnego zarządzania kapitałem i wynagradzania akcjonariuszy dywidendami oraz buy-backami.