SanDisk we wtorek spadł o 6,34% przy obrotach 13,9 miliarda dolarów; Melius Research po raz pierwszy przyznał rekomendację „kupuj”; popyt na pamięć AI napędza ponowną wycenę wartości branży chipów
Wyniki SanDisk
Według raportu aplikacji Formacja Tong, we wtorek (28 kwietnia) akcje SanDisk (SNDK.US) gwałtownie spadły o 6,34%, a wartość obrotu osiągnęła 13,937 mld USD. Na tle ogólnej korekty w segmencie technologii, zwłaszcza pod presją sektora półprzewodników, SanDisk jako ważny producent pamięci odnotował znaczące krótkoterminowe wahania.
Mimo silnego spadku kursu dnia, instytucje nadal utrzymują pozytywne nastawienie wobec średnio- i długoterminowych perspektyw SanDisk, uznając popyt na pamięć napędzany przez AI za kluczową siłę wzrostu.
Ocena Melius Research
Analityk Melius Research, Ben Reitzes, po raz pierwszy przyznał SanDisk ocenę „kupuj”, uznając, że branża chipów przechodzi na nowy system wyceny. Ta ocena podkreśla uznanie instytucji dla strategicznej pozycji producentów pamięci w erze AI.
Opinie Bena Reitzesa
Ben Reitzes wskazał, że w przeciwieństwie do tradycyjnej branży oprogramowania, firmy z sektora chipów uzyskują obecnie wyższą podstawę wyceny. Szczególnie Micron Technology oraz SanDisk weszły oficjalnie w fazę ponownej wyceny wartości.
Podkreślił, że wraz z ekspansją aplikacji AI, popyt na pamięć będzie się utrzymywał na wysokim poziomie przez długi czas i może zmienić model biznesowy całej branży chipów. Sztywne zapotrzebowanie AI na pamięć o wysokiej przepustowości (HBM), DRAM i NAND zapewnia producentom pamięci niespotykaną dotąd pewność wzrostu.
| SanDisk (SNDK.US) | -6,34% | 13,937 mld USD | Kupuj (po raz pierwszy) |
| Micron Technology (MU.US) | -3,86% | 22,018 mld USD | Kupuj |
Trend pamięci AI
Dynamiczny rozwój sztucznej inteligencji całkowicie zmienia układ podaży i popytu na rynku pamięci. Proces trenowania i wnioskowania modeli AI wymaga ogromnych ilości wydajnej pamięci, a ten popyt charakteryzuje się dużą skalą, długim czasem trwania i niską wrażliwością na cenę, co wyraźnie kontrastuje z cyklicznymi potrzebami tradycyjnej elektroniki użytkowej.
Ben Reitzes uważa, że taki popyt strukturalny uczyni rentowność producentów pamięci bardziej stabilną, umożliwiając osiągnięcie wyższych wskaźników wyceny. SanDisk jako istotny gracz w branży pamięci ma szansę zdobyć znaczącą część rynku wraz z rozwojem infrastruktury AI.
Ponowna ocena branży
Branża pamięci długo traktowana była jako mocno cykliczny sektor „towarowy”, ale nadejście ery AI napędza jej transformację w „strategicznie rozwijający się” biznes. Instytucje uważają, że firmy takie jak Micron Technology czy SanDisk oddalają się od tradycyjnych ram wyceny akcji cyklicznych, stopniowo zdobywając premię wyceny odpowiadającą dostawcom kluczowej infrastruktury AI.
Mimo krótkoterminowej korekty wywołanej obawami o wzrost OpenAI, ogólną korektą w sektorze technologii i presją inflacyjną, logika długoterminowa pozostaje niezmienna. Analitycy przewidują, że popyt na pamięć w sektorze AI utrzyma się do 2026 roku i jeszcze dłużej.
Perspektywy na przyszłość
W krótkim okresie cena SanDisk pozostanie pod wpływem raportów finansowych gigantów technologicznych, które będą potwierdzać inwestycje w AI, deklaracji dotyczących polityki monetarnej oraz zmian cen ropy naftowej. Inwestorzy powinni szczególnie monitorować najnowsze postępy firmy w zakresie rozwoju produkcji HBM oraz zaawansowanego DRAM.
W perspektywie średnio- i długoterminowej, wraz z przechodzeniem AI z etapu treningu do fazy wnioskowania, popyt na pamięć powinien przez długi czas pozostawać wysoki. Ocena „kupuj” od Melius Research odzwierciedla uznanie instytucji dla konkurencyjności i potencjału wzrostu SanDisk w tym trendzie.
Podsumowanie redakcji: SanDisk we wtorek odnotował znaczącą korektę głównie pod wpływem krótkoterminowych nastrojów rynkowych, jednak Melius Research po raz pierwszy przyznał ocenę „kupuj”, jasno wskazując, że producenci pamięci wkroczyli w etap ponownej wyceny. Długoterminowe zapotrzebowanie na pamięć wywołane ekspansją AI stanowi solidne wsparcie fundamentalne dla firm takich jak SanDisk. Inwestorzy powinni rozróżniać krótkoterminowe wahania od długoterminowych trendów, szczególnie monitorując realizację inwestycji AI podczas sezonu wyników technologicznych i posiedzeń Fed, aby ocenić tempo ponownej oceny sektorowej.
Najczęściej zadawane pytania
Pytanie: Dlaczego kurs SanDisk spadł tak gwałtownie we wtorek?
Odpowiedź: Spadek o 6,34% był głównie spowodowany ogólną korektą w segmencie półprzewodników, obawami o inwestycje AI po tym, jak OpenAI nie osiągnął oczekiwanych przychodów i liczby użytkowników, a także presją inflacyjną związaną ze wzrostem cen ropy. W krótkim terminie kurs jest zdominowany przez nastroje rynkowe, podczas gdy instytucje skupiają się na średnio- i długoterminowej logice popytu na pamięć dla AI.Pytanie: Dlaczego Melius Research po raz pierwszy przyznał SanDisk ocenę 'kupuj'?
Odpowiedź: Analityk Ben Reitzes uważa, że popyt na pamięć napędzany przez AI pozostanie wysoki przez długi czas, charakteryzując się dużą sztywnością i trwałością. To umożliwia firmom z sektora chipów, zwłaszcza producentom pamięci, uzyskanie wyższej wyceny, a SanDisk weszło w fazę ponownej oceny, z potencjałem przekształcenia modelu biznesowego z cyklicznego na bardziej stabilny wzrostowy.Pytanie: Czym zasadniczo różni się popyt na pamięć AI od tradycyjnego popytu?
Odpowiedź: Tradycyjny popyt na pamięć silnie zależy od cyklu gospodarczego i elektroniki użytkowej, przez co jest bardzo zmienny; popyt na pamięć AI wynika z centrum danych, z masowego trenowania i wnioskowania, charakteryzuje się dużą skalą, długim czasem trwania i niską elastycznością cenową. Ten popyt strukturalny może znacząco poprawić stabilność zysków i wyceny producentów pamięci.Pytanie: Jaką pozycję zajmuje SanDisk w łańcuchu pamięci AI?
Odpowiedź: SanDisk jest jednym z najważniejszych globalnych producentów pamięci DRAM i NAND, posiadając także zasoby technologiczne w zakresie pamięci o wysokiej przepustowości (HBM). Wraz z ciągłym rozwojem infrastruktury AI, SanDisk powinien korzystać z wykładniczego wzrostu zapotrzebowania na pamięć, stając się niezbędnym ogniwem w łańcuchu mocy obliczeniowej AI.Pytanie: Jak inwestorzy powinni postrzegać aktualne możliwości inwestycyjne SanDisk?
Odpowiedź: Krótkoterminowo należy zachować ostrożność wobec ryzyka wahań na rynku technologii i niepewności polityki makroekonomicznej, rekomendowane jest monitorowanie zbliżającego się sezonu wyników jako weryfikacji inwestycji w AI. W średnio- i długoterminowym horyzoncie, supercykl pamięci do AI daje SanDisk solidną logikę wzrostu, czyniąc go częścią zróżnicowanego portfela infrastruktury AI i wskazując na szczególne monitorowanie rozwoju produkcji oraz postępu w realizacji zamówień.
Zastrzeżenie: Treść tego artykułu odzwierciedla wyłącznie opinię autora i nie reprezentuje platformy w żadnym charakterze. Niniejszy artykuł nie ma służyć jako punkt odniesienia przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.
Może Ci się również spodobać
Jeśli rentowność obligacji skarbowych USA będzie nadal rosnąć, jakie działania podejmie Waszyngton w następnej kolejności?
Ministerstwo Finansów utrzymuje płynność poprzez emisję krótkoterminowych bonów skarbowych oraz niewielkie operacje odkupu. Niektórzy postulują ograniczenie wydatków jako sposób na rozwiązanie problemu zadłużenia. Ograniczenia polityczne zwiększają ryzyko inflacji, co szkodzi interesom posiadaczy obligacji. Karen Brettell, Reuters, 5 października — Koszt pożyczek rządu USA rośnie, przy jednoczesnym wyczerpaniu się łatwych sposobów kontrolowania tych kosztów. Rentowności długoterminowych obligacji skarbowych osiągnęły poziomy najwyższe od blisko 20 lat i wydają się wynikać z trwałych przyczyn. Waszyngton masowo emituje obligacje, rekompensując niezmniejszający się deficyt budżetowy. Tempo spadku inflacji jest powolne, a mimo trudnej sytuacji w sektorze nieruchomości i motoryzacyjnym, boom inwestycyjny związany ze sztuczną inteligencją utrzymuje gospodarkę na tyle silną, że stopy procentowe nie spadają. W rezultacie, z ponad 40 bilionów dolarów długu, sama obsługa odsetek kosztuje rocznie około 1 bilion dolarów. Waszyngton ma pewne narzędzia, od większego wykorzystania krótkoterminowych pożyczek, po ekstremalne działania, jak ograniczenie rentowności przez Fed. Im dalej decydenci posuwają się w korzystaniu z tych narzędzi, tym większe ryzyko eskalacji inflacji, co oznacza więcej problemów dla posiadaczy obligacji. Torsten Slok, główny ekonomista Apollo Global Management stwierdza, że na każdych 5 dolarów wpływających z podatków, 1 dolar idzie na spłatę długu. „To bardzo, bardzo wysoki poziom, który będzie dalej rosnąć.” Donald Trump podczas wywiadu dla czasopisma „Time” 28 września powiedział, że dług można spłacić poprzez wzrost gospodarczy lub inflację. Jeśli to się nie uda, Ministerstwo Finansów ma inne, od łagodnych po radykalne, opcje działań. Aktualnie polega bardziej na emisji krótkoterminowych bonów i drobnych odkupywaniu starego długu w celu pobudzenia płynności rynków. W gorszym scenariuszu kolejnym krokiem będzie interwencja Fed. Może to oznaczać wykup dużej ilości długoterminowych obligacji, jak w Operacji Twist z 1961 roku, lub bezpośrednie nałożenie limitu na rentowność długoterminową — środka, którego USA nie stosowały od II wojny światowej. Im bardziej radykalna jest interwencja, tym bardziej stopy spadają, ale tym większe zagrożenie inflacją. „Zbliżamy się do punktu, w którym rząd wyraźnie nie jest zadowolony z obecnych poziomów stóp,” powiedział Jeffrey Gundlach, dyrektor generalny DoubleLine Capital podczas ostatniego wydarzenia inwestycyjnego. Operacja Twist Na podstawie dotychczasowych doświadczeń, prawdopodobnym pierwszym krokiem eskalacji byłoby pełne wznowienie „Operacji Twist” — strategii z 1961 r., polegającej na sprzedaży krótkoterminowych obligacji i zakupie długoterminowych, by wypłaszczyć krzywą rentowności. Do realnego wdrożenia „Operacji Twist” potrzebna jest pomoc Fed, ale ten może nie działać, chyba że nastąpią wyraźne kłopoty finansowe. Slok wskazuje, że bez bilansu Fed „Ministerstwo Finansów ma bardzo ograniczone narzędzia do obniżania stóp”. Szef Fed, Kevin Warsh, krytykował kiedyś duże zakupy obligacji przez Fed, uznając je za zamazanie granic między polityką pieniężną a zarządzaniem długiem państwa. Wzywał do nowej umowy między Ministerstwem Finansów a Fed, która przewidywałaby jawną komunikację szefa Fed i sekretarza skarbu na temat celów dla bilansu Fed i emisji obligacji. Sterowanie krzywą rentowności Jeśli zakupy w ramach „Operacji Twist” nie przyniosą efektu, kolejnym krokiem byłoby wprowadzenie bezpośredniego limitu na krzywą rentowności, czyli zobowiązanie banku centralnego do nieograniczonych zakupów długu w celu utrzymania rentowności poniżej ustalonego pułapu. Od 1942 do 1951 roku, przed podpisaniem Umowy Ministerstwo Finansów-Fed, długoterminowa rentowność amerykańskich obligacji była sztucznie utrzymywana na poziomie 2,5%, by sfinansować wydatki wojenne i powojenny wzrost gospodarczy. Bank Japonii stosował taką politykę w latach 2016–2024. Sztuczne zaniżenie stóp łagodzi presję polityczną wynikającą z deficytu fiskalnego, ale polityka działa tylko wtedy, gdy inwestorzy wierzą, że otrzymają zwrot swoich dolarów nieskażonych inflacją. Jeśli to zaufanie zniknie, skup obligacji zamiast obniżać, może podwyższyć inflację. Veronique de Rugy z Mercatus Center na George Mason University uważa, że jedynym wyjściem z długu jest cięcie wydatków. „Kongres musi dokonać korekty fiskalnej, czyli wdrożyć oszczędności. Fed nie podoła temu zadaniu samodzielnie.” Dwie ścieżki John Higgins, główny doradca ekonomiczny Capital Economics wskazuje, że od II wojny światowej USA tylko dwukrotnie znacząco zmniejszyły stosunek długu do PKB, a sytuacja posiadaczy obligacji była wtedy diametralnie różna. Po wojnie udział długu w PKB zmalał z ok. 106% w 1946 r. do 23% w 1974 r., a rentowność obligacji 10-letnich wzrosła z 2,2% do 7,5%. W latach 90. wskaźnik spadł z 48% do 32%, a rentowność również malała. Co powoduje tę różnicę? Po wojnie koszty pożyczek były ograniczone, a i
"Wysokie rentowności obligacji USA + silny dolar" testują rynki wschodzące
Morgan Stanley uważa, że wzrost rentowności amerykańskich obligacji skarbowych o prawie 90 punktów bazowych, w połączeniu z umocnieniem dolara, podniósł wrażliwość rynków wschodzących na bodźce zewnętrzne z 25% do historycznego poziomu 55%-60%. Obecnie spread suwerenny wynosi około 200 punktów bazowych, a bufor wyceny został wyczerpany. Rozbieżność między napływem środków do obligacji denominowanych w walucie lokalnej a stopą zwrotu osiągnęła najwyższy poziom od 2013 roku. Prognoza bazowa zakłada słabe zwroty, a nie nieuporządkowaną wyprzedaż; szczególną uwagę zwraca się na zabezpieczenie pozycji w randzie południowoafrykańskiej i peso meksykańskim. Wyniki wyborów w Brazylii mogą być kluczową zmienną.
Ceny krypto
Więcej
