Szkło bazowe przyspiesza rozwój: Nvidia oficjalnie dołącza do wyścigu – który gigant zdobędzie przewagę?

NVIDIA przedłożyła koreańskim, japońskim i tajwańskim producentom płytek bazowych harmonogram, według którego muszą ukończyć rozwój produktu w ciągu dwóch lat.

Według doniesień koreańskich mediów, NVIDIA zażądała od koreańskich, japońskich i tajwańskich producentów płytek bazowych, aby w ciągu dwóch lat zakończyli rozwój szklanych płytek bazowych, z terminem wdrożenia do 2028 roku. Ten harmonogram został przyspieszony o około 60% w porównaniu do dotychczasowego tempa branży, a szklane płytki, które były dotychczas jedynie w laboratoriach, trafiają teraz bezpośrednio na linię produkcyjną w trybie odliczania do masowej produkcji.

Trzeba wyjaśnić trzy kwestie. Po pierwsze, szklane płytki bazowe mają zastąpić nie jeden, ale dwa komponenty — szklane płytki bazowe Intela mają zastąpić dolną warstwę organicznych płytek ABF, natomiast szklana warstwa pośrednia CoPoS produkcji TSMC ma zastąpić górną krzemową warstwę pośrednią; obie architektury technologiczne, klienci oraz harmonogramy są różne.

Po drugie, istnieje tylko jedna prawdziwa bariera: wydajność produkcji. Szklane płytki bazowe zapewniają przewagę nad tradycyjnymi materiałami pod względem współczynnika rozszerzalności cieplnej, strat dielektrycznych i możliwości obróbki rozmiaru; te parametry nie budzą już kontrowersji. Kontrowersyjna pozostaje wydajność przy wielowarstwowym układaniu — obecnie linie produkcyjne branży stabilizują się na poziomie 60%–75%, a światowa średnia dla płytek bazowych o wysokiej gęstości z ponad 8 warstwami wynosi poniżej 40%. Ani urządzenia, ani zapotrzebowanie nie stanowią ograniczenia — jedyną zmienną mogącą zmienić tempo jest wydajność produkcji.

Po trzecie, rozkład zysków w łańcuchu dostaw jest poważnie rozbieżny z uwagą rynku. Samo specjalistyczne szkło produkowane na potrzeby rynku stanowi ponad 60% kosztu finalnego produktu, a ponad 90% światowego rynku zaawansowanych płyt surowych jest w rękach trzech firm: Corning, AGC i Schott; tymczasem krajowa alternatywa w zakresie głębokiego przetwarzania TGV w średnim segmencie rozwija się najszybciej.