Goldman Sachs: Hossa na złocie się nie skończyła, 4000 dolarów to obszar akumulacji przy spadkach

Waluty.pl 8 września—— Na poziomie operacyjnym Kim przedstawia bardzo konkretne działania: wykorzystać okno zmienności w tym tygodniu, wywołane publikacją danych makro, i przed wrześniowym posiedzeniem FOMC, kupować na raty oraz utrzymywać pozycję za każdym razem, gdy cena złota spadnie do okolic 4000 USD/uncję.

Cena złota cofnęła się już o około 20% od historycznego szczytu z stycznia tego roku, co wywołało głosy "szczyt hossy". Goldman Sachs jednak nie zgadza się z taką oceną. Tony Kim, globalny szef obrotu metalami w Goldman Sachs, w oficjalnym podcastie rynkowym firmy jasno wskazał, że obecna korekta to jedynie "wydłużona konsolidacja", a nie koniec hossy. Jego stanowisko jest bardzo wyraziste: Goldman Sachs nadal utrzymuje pozytywną perspektywę dla złota i zaleca inwestorom wykorzystywanie powrotu ceny złota do okolic 4000 USD/uncję jako idealnej strefy do budowania długich pozycji. Ta opinia osadzona jest w kontekście, w którym po gwałtownym spadku, w sierpniu złoto wykazało wyraźną stabilizację, a rynek stoi przed dwoma istotnymi wydarzeniami – publikacją danych CPI z USA w tym tygodniu oraz wrześniowym posiedzeniem FOMC Fed.

Kim przedstawia dwa konkretne powody obecnego spadku cen złota, które razem silnie go ograniczyły. Pierwszym powodem jest niepewność polityki wynikająca ze zmiany przewodniczącego Fed. Poglądy polityczne przewodniczącego Walsh są niejasne, a rynek wciąż próbuje rozpoznać jego "funkcję reakcji" – mówiąc inaczej, jak ten nowy przewodniczący będzie reagował na różne dane dotyczące inflacji: czy zdecyduje się na podwyżkę stóp, obniżkę, czy też pozostanie bez ruchu. Z kolei publiczne wypowiedzi administracji Trumpa na temat polityki Fed wprowadziły cały system wyceny stóp procentowych w stan zawieszenia, a aktywa bez dochodu, takie jak złoto, stają się pierwszym celem. Drugim powodem jest rozlanie się skutków geopolitycznych. Konflikt między USA a Iranem zaburzył rynki energii, produktów rolnych oraz metali, zmieniając oczekiwania dotyczące ścieżki inflacji oraz blokując przepływ rezerw z Azji, które zwykle wracały na rynek metali szlachetnych. Kim ujawnia, że większość instytucji w sieci klientów Goldman Sachs już ograniczyła pozycje na złocie, lecz wśród wszystkich przepływów pieniężnych tylko zakupy banków centralnych pozostają niezmienione – to kluczowa siła, która pozwala Goldman Sachs twierdzić, że "hossa nie została zakończona".


Za tym twierdzeniem stoi jasna, potwierdzalna liczbowo logika podaży i popytu. Kim zauważa, że światowa podaż złota z kopalni wynosi około 3500 ton rocznie, natomiast roczne zakupy złota przez banki centralne wzrosły z 400-500 ton (przed konfliktem Rosja-Ukraina – wydarzenie z zamrożeniem rosyjskich rezerw było przełomem) do obecnych 1000-1100 ton, czyli więcej niż dwukrotnie. Innymi słowy, banki centralne pochłaniają niemal jedną trzecią rocznie wydobywanego złota, co drastycznie ogranicza nową podaż dla jubilerów, ETF-ów oraz inwestycji fizycznych. Ta struktura prowadzi do istotnego wniosku: ponieważ dostępna nowa podaż jest mniejsza, mniejsza ilość nowych inwestycji może istotnie podnieść ceny złota. Jeśli strukturalna siła zakupów banków centralnych się nie odwróci, fundament hossy pozostaje nienaruszony.




(Wykres dzienny złota spot Źródło: Easy Waluty)

Jednak Kim otwarcie wskazuje na słaby punkt tej hossy – popyt fizyczny w Azji. Azja tradycyjnie była jednocześnie filarem popytu jubilerskiego i zakupów banków centralnych, lecz w tym roku jej rola jest wyraźnie osłabiona. Powodem jest konflikt USA-Iran, który zakłócił tempo gromadzenia rezerw walutowych dzięki nadwyżce handlowej, a kraje takie jak Indie skupiają się obecnie na ochronie kursu własnej waluty i zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego, zaniedbując powiększanie rezerw złota; co więcej, w samych Indiach wdrożono nawet polityki ograniczające konsumpcję złota. Według Kim, trwały powrót tych przepływów zależy od długoterminowej normalizacji rynku energii na Bliskim Wschodzie, więc w krótkim terminie nie należy się spodziewać ich jako nowego silnika wzrostu popytu.



W odróżnieniu od złota, Kim bardziej ostrożnie wypowiada się na temat srebra – wręcz przestrzega klientów, by nie łączyli obu aktywów ze sobą. W strukturze rynku srebra, popyt inwestycyjny stanowi tylko około jedną piątą całkowitego popytu, reszta pochodzi z potrzeb przemysłowych, a banki centralne na świecie nie skupują srebra w sposób systematyczny, jak robią to ze złotem. Oznacza to, że cena srebra zależy bardziej od nastrojów detalistów, premi za fizyczne srebro oraz od pieniędzy spekulacyjnych, a zakres równowagi cenowej może być zaskakująco szeroki – Kim ocenia, że "cena wyczyszczenia" może przypadkowo wynieść od 50 do 100 USD/uncję, zależnie od przepływów finansowych. Parafrazując jego logikę: złoto jest aktywem napędzanym fundamentami, a srebro to bardziej "bilet" o wysokim beta, zdominowany przez emocje detalistów, oba pełnią zupełnie różne role.



Raport CPI z tego tygodnia jest postrzegany przez ekonomistów Goldman Sachs jako kluczowy katalizator – rynek wykorzysta te dane, by na nowo skalibrować wycenę nowej funkcji reakcji Fed, a sam Kim jasno wskazał, że dane o inflacji są obecnie dla niego najważniejszą zmienną. Warto zauważyć, że psychologiczna granica 4000 USD była w pierwszej połowie roku wielokrotnie testowana przez rynek: pod koniec czerwca cena złota spadła poniżej tego poziomu, by potem kilkukrotnie się na nim podtrzymać; tegoroczna sugestia Goldman Sachs, faktycznie redefiniuje ten poziom z linii obrony na punkt aktywnego budowania pozycji.