USA i Japonia wspólnie interweniują w sprawie jena; polityczne instrumenty i rynek są głęboko powiązane w tej grze

⑴ W zeszłym tygodniu władze amerykańskie i japońskie po latach ponownie skoordynowały wspólną interwencję na rynku walutowym, aby powstrzymać jena przed dalszym osłabieniem do czterdziestoletnich minimów. Jednym z kluczowych warunków zaangażowania strony amerykańskiej była obawa, że Tokio może sprzedać swoje rezerwy amerykańskich obligacji skarbowych w celu sfinansowania dalszych interwencji, co mogłoby podnieść stopy procentowe w USA i zwiększyć koszty obsługi długu.⑵ Dla strony amerykańskiej wspólna interwencja stanowi zarówno strategiczne wsparcie dla ważnego sojusznika, jak i sposób na złagodzenie presji na własne stopy procentowe bez ponoszenia nadmiernych kosztów fiskalnych. Eksperci z Oxford Economics podkreślają, że USA mają silną motywację, aby powstrzymać zakłócenia rynkowe pochodzące z Japonii, zapobiegając rozprzestrzenianiu się negatywnych efektów na globalny system finansowy.⑶ Wcześniej, między końcem kwietnia a majem, Japonia przeprowadziła już jednostronną interwencję, osiągając rekordowy jednodniowy wolumen zakupów jena, jednak efekt był krótkotrwały. Pomimo podwyższenia przez bank centralny referencyjnej stopy procentowej do najwyższego poziomu od trzydziestu lat w połowie czerwca, jen nie zdołał odwrócić trendu spadkowego. Dopiero pod koniec lipca, gdy kurs wymiany zbliżył się do poziomu 164, Japonia ponownie interweniowała, uzyskując wsparcie strony amerykańskiej.⑷ Analizy instytucjonalne sugerują, że zgoda USA na wspólne działania mogła być obwarowana warunkami, w tym żądaniem, by rząd japoński zaakceptował szybsze tempo normalizacji stóp procentowych przez bank centralny. To ukryte powiązanie polityk sprawia, że rynek na nowo wycenia oczekiwania dotyczące dalszej ścieżki podwyżek.⑸ Jeżeli rząd Japonii przyspieszy tempo normalizacji polityki pieniężnej, nastąpi bezpośrednie zawężenie różnicy stóp procentowych USA-Japonia, co w średnim i długim okresie wesprze wycenę jena. Jednak Oxford Economics przewiduje, że w tym roku kurs będzie oscylować w okolicach 160, ponieważ pojedyncza interwencja nie jest w stanie odwrócić sił długoterminowych. Prawdziwy punkt zwrotny może nadejść dopiero po rozpoczęciu przez Fed cyklu obniżek stóp procentowych oraz przy utrzymujących się podwyżkach w Japonii, co w efekcie umożliwi stopniowe umocnienie jena.