GPIF osiągnął rekordowy zysk z inwestycji w drugim kwartale: wzrost akcji zrekompensował spadki na rynku obligacji, pozostaje niezależny wobec żądań rządu Japonii dotyczących zmian portfela.

Jak podaje aplikacja finansowa Zhihu Finance, Japoński Rządowy Fundusz Inwestycyjny Emerytur (GPIF) ogłosił kwartalne wyniki finansowe za okres do końca czerwca. Dzięki silnemu odbiciu na globalnym oraz krajowym rynku akcji, fundusz odnotował rekordowe zyski kwartalne, w pełni kompensując słabość wyników portfela obligacji rządowych. Największy na świecie fundusz emerytalny poinformował w piątek w Tokio, że w drugim kwartale 2026 roku uzyskał dochód inwestycyjny w wysokości 24,1 biliona jenów (około 15,2 miliarda dolarów), kwartalna stopa zwrotu wyniosła 8,2%, a wartość aktywów wzrosła do 317,76 biliona jenów.

Akcje górą, obligacje w tyle

Z perspektywy klas aktywów kluczowy wpływ na tegoroczne wyniki miały akcje. Inwestycje GPIF w akcje japońskie przyniosły zwrot na poziomie 14,5%, a zagraniczne osiągnęły jeszcze wyższy wzrost na poziomie 16,9%, oba wskaźniki wykazując dwucyfrowe tempo wzrostu. Natomiast obligacje wypadły znacznie słabiej — krajowe przyniosły stratę 1,1%, a zagraniczne choć dały zysk rzędu 3,1%, to i tak nie dorównały imponującym wynikom rynku akcji.

Różnice te odzwierciedlają globalne trendy rynkowe. W tym kwartale indeks MSCI All Country wzrósł o 14%, S&P 500 wzrósł o 15%, a indeks giełdowy TOPIX zanotował wzrost o 14%. Na rynku obligacji rentowność amerykańskich 10-letnich obligacji skarbowych wzrosła o 15 punktów bazowych, natomiast rentowność japońskich obligacji referencyjnych podskoczyła o około 32 punkty bazowe. Na rynku walutowym dolar amerykański umocnił się wobec jena o około 2,4%. W środowisku rosnących stóp procentowych portfele obligacyjne pozostają pod presją.

W odniesieniu do struktury aktywów, na koniec czerwca udział obligacji krajowych w portfelu wynosił 25,59%, wobec 26,91% na koniec marca. Dla porównania, przed 2020 rokiem docelowy udział tych obligacji sięgał aż 35%.

Imponujące wyniki a niezręczna reforma rządowa

Mimo iż rząd, kierowany przez premier Sannę Takai, aktywnie zachęcał inwestorów instytucjonalnych, w tym GPIF, do zwiększania inwestycji na rodzimym rynku w celu wsparcia gospodarki, wyniki inwestycji w obligacje japońskie wciąż pozostają słabe.

Sanae Takai podczas posiedzenia parlamentu podkreśliła, że zwiększenie udziału japońskich aktywów finansowych w portfelu funduszów emerytalnych „jest kluczowe”, co ma sprzyjać powstaniu korzystnego cyklu wzrostu gospodarczego i akumulacji majątku przez obywateli. Kazuki Katayama zasugerował nawet, że „portfel inwestycyjny GPIF może zostać poddany ponownej analizie i w razie potrzeby dostosowany”.

Jednakże odpowiedź GPIF była „dyplomatyczna, lecz stanowcza”. Kierownictwo funduszu wcześniej jasno zapowiedziało, że polityka inwestycyjna będzie realizowana wyłącznie z uwzględnieniem długoterminowego interesu beneficjentów, co sugeruje, że GPIF niekoniecznie w pełni podporządkuje się rządowym wytycznym.

Analityk ds. strategii japońskich akcji z Asymmetric Advisors otwarcie stwierdził, że to najprawdopodobniej „uprzejma odmowa” rządowych nacisków na zmianę alokacji aktywów. GPIF co pięć lat ustala ramy alokacji portfela na bazie długoterminowych celów; w marcu 2025 roku zdecydowano właśnie o utrzymaniu zrównoważonego udziału czterech klas aktywów. Środki funduszu mają być równo rozdzielane na cztery główne grupy: krajowe akcje, krajowe obligacje, zagraniczne akcje i zagraniczne obligacje – każda po jednej czwartej portfela. Każda zmiana benchmarków wymaga koordynacji pomiędzy Ministerstwem Finansów, Ministerstwem Zdrowia, Pracy i Polityki Społecznej oraz Kancelarią Premiera, co historycznie trwa lata, a nie miesiące.