Dogwifhat (WIF) może doświadczyć odwrócenia trendu, jeśli kupujący przebiją linię szyi na poziomie 1,29 USD, przy rosnącym otwartym zainteresowaniu

Opinie wyrażone w tym artykule odzwierciedlają wyłącznie stanowisko autora, którym jest Jamie McGeever, felietonista Reuters. Reuters, Orlando, Floryda, 6 października — Aukcje amerykańskich obligacji skarbowych zazwyczaj są nudną, przewidywalną i nieważną dla informacji rutyną. Jednak obecnie nie są to zwykłe czasy, a administracja Trumpa ryzykuje, że słaba sprzedaż obligacji stanie się tematem pierwszych stron gazet. Departament Skarbu USA planuje w tym tygodniu wyemitować prawie 120 miliardów dolarów obligacji skarbowych, co jest pierwszą emisją obligacji długoterminowych od dwóch tygodni, nie licząc bonów skarbowych: we wtorek emisja obligacji trzyletnich za 58 miliardów dolarów, w środę obligacji dziesięcioletnich za 39 miliardów dolarów, a w czwartek obligacji trzydziestoletnich za 22 miliardy dolarów. W normalnych okolicznościach te aukcje byłyby nieistotnym wydarzeniem, ale wzmożona uwaga wynika z wyjątkowo słabych wyników aukcji odbywających się od 22 do 24 września – szczególnie aukcji pięcioletnich z 23 września, która wywołała najwyższy wzrost rentowności obligacji od kwietnia zeszłego roku. Od tego czasu rentowności nie spadły, lecz wzrosły do poziomów niewidzianych od dziesięcioleci na większości terminów. Należy podkreślić, że możliwość „niepowodzenia” aukcji obligacji USA jest praktycznie zerowa. Dealerzy pierwotni – obecnie 26 zatwierdzonych przez Fed w Nowym Jorku instytucji i banków z Wall Street, będących animatorami rynku obligacji – zawsze uczestniczą w aukcjach. W praktyce ponoszą odpowiedzialność za underwriting sprzedaży, zapewniając płynne funkcjonowanie rynku obligacji skarbowych USA o wartości 30 bilionów dolarów (najbardziej płynnego rynku na świecie). To z kolei zapewnia funkcjonowanie całego globalnego systemu finansowego. Biliony dolarów globalnego długu, aktywów oraz instrumentów pochodnych opartych są na obligacjach skarbowych USA. Obligacje skarbowe USA są również wykorzystywane jako zabezpieczenie, „smarując” system finansowy USA i świata — m.in. w transakcjach repo, pożyczkach międzybankowych i finansowaniu. Krótko mówiąc, dopóki obligacje skarbowe USA pozostają filarem globalnego systemu finansowego, zawsze znajdą się nabywcy na aukcjach. Pytanie zawsze brzmi: po jakiej cenie te obligacje zostaną sprzedane? Obecnie koszt pożyczek na rynku wtórnym jest najwyższy od połowy 2000 roku, dlatego można oczekiwać, że Departament Skarbu zapłaci wyższe stopy procentowe w aukcjach pierwotnych. Jak pokazują ostatnie aukcje, nadal istnieje ryzyko negatywnych niespodzianek. „Za duże, by rynek mógł je wchłonąć”? Aukcja pięcioletnich obligacji skarbowych USA na 70 miliardów dolarów z 23 września była jedną z najbardziej niepokojących w ostatnich latach. Zainteresowanie mierzone „bid-to-cover” było najniższe od dziewięciu lat. Departament Skarbu sprzedał obligacje z rentownością 5,033%, ponad trzy punkty bazowe powyżej rentowności rynkowej w chwili zakończenia aukcji. 3 punkty bazowe może nie brzmią jak dużo, lecz w przypadku aukcji pięcioletnich obligacji jest to rzadkość. To największy tzw. „tail” od czerwca 2022 roku. Analitycy JP Morgan zauważyli, że ostatni raz „tail” na aukcji pięcioletnich obligacji wynosił 3 pb w 2011 roku — wtedy kryzys wokół limitu zadłużenia doprowadził w sierpniu do obniżenia ratingu kredytowego USA. Obecnie obawy dotyczące trudnej perspektywy budżetowej USA podniosły koszty pożyczek długoterminowych. Rynek oczekuje, że administracja Trumpa zacznie przenosić główny ciężar finansowania na krótszy koniec krzywej rentowności – czyli tam, gdzie koszt jest niższy. Dlatego aukcja pięcioletnich obligacji sprzed dwóch tygodni wzbudziła tak duże obawy. „Tail” na poziomie 3 pb jest częsty przy aukcjach obligacji długoterminowych, lecz rzadki w tzw. „brzuchu” krzywej rentowności. Jeśli Departament Skarbu będzie zmuszony płacić większe premie za emisję tych obligacji, możemy mieć poważny problem. Duży „tail” na aukcji może wynikać z wielu czynników, m.in. z dużej zmienności rynkowej w dniu aukcji, lub — co bardziej niepokojące — z fundamentalnych problemów, które z czasem mogą erodować popyt. Często trudno je odróżnić, ponieważ nie wykluczają się wzajemnie. Z bardziej optymistycznej perspektywy, niepokój nie rozprzestrzenił się jeszcze na krótszy koniec krzywej rentowności. Przynajmniej na razie. Rentowności trzyletnich i dziesięcioletnich obligacji są obecnie około 50 pb wyżej niż miesiąc temu, odpowiednio na poziomie około 4,96% i 5,32%. Rentowność trzydziestoletnich wzrosła o około 35 pb do poziomu 5,65%. Ten poziom powinien być wystarczająco wysoki, aby przyciągnąć silny popyt i zapewnić udaną sprzedaż, prawda? Zazwyczaj tak. Jednak jeśli pojawi się niespodziewany zwrot, zmienność i niepewność mogą ogarnąć cały rynek. Inwestorzy będą obserwować rozwój wydarzeń niczym… jastrzębie. (Opinie wyrażone w tym artykule odzwierciedlają wyłącznie stanowisko autora, którym jest felietonista Reuters.) Podoba Ci się ta kolumna? Odwiedź Reuters