Dumating na ang panahon ng 5% U.S. Treasury: Maaaring hindi magkaroon ng "crisis" sa panahong ito, ngunit maaaring makaranas ng pressure pagkalipas ng 12 hanggang 18 buwan

Ang 10-taong bond yield ng Estados Unidos ay tumama sa pinakamataas na antas mula noong 2007, na nagpapataas ng agam-agam sa merkado. Ngunit binigyang-diin ng ilang mga eksperto sa industriya na, ang tunay na panganib ay hindi ang yield na umabot sa 5% sa isang araw, kundi kung gaano katagal tatagal ang mataas na interest rate, dahil habang tumatagal ito, mas mahirap lutasin ang naipong sistemikong presyon.

Noong Setyembre 16, ayon sa ulat ng CNBC, idinetalye ni Jack Ablin, Chief Investment Officer ng Cresset Capital, ang risk mechanism nang direkta: “Ang 5% mismo ay hindi basta-bastang makakasira ng anumang bagay pagdating nito; sa halip, ang pinsala ay mangyayari matapos ang 12 hanggang 18 buwan, kapag kailangang i-refinance ang mga utang sa bagong mas mataas na interest rate.” Binibigyang-diin niya na ang panganib ay wala sa kasalukuyang yield level kundi kung gaano katagal mananatili sa antas na ito, kung saan mas lalong humihirap ang sitwasyon.

Ayon sa ulat, itinuturing ni Billy Leung, investment strategist ng Global X ETFs, na ang sentro ng problema ay ang refinancing pressure: Maraming inutang noong 2020 hanggang 2021 sa interest rate na 2% hanggang 3%, ay kailangang i-roll over ngayon sa mas mataas na 6% hanggang 8% na halaga, na direktang aapekto sa cash flow, asset valuation, at credit quality. Sa kasalukuyan, ang housing market ang unang tatamaan, at ang mga kumpanyang may mataas na leverage, mga nangungutang para sa commercial real estate, at mga kumpanyang sinusuportahan ng private equity ay humaharap din sa malaking presyon.

Housing Market: Pinakamabilis na Makakaramdam ng Epekto

Maraming strategist ang naglista sa housing market bilang isa sa pinaka-vulnerable na sektor. Kasabay ng pagtaas ng long-term treasury yields, ang 30-taong fixed mortgage rate ay papalapit na sa 8%. Itinuro ni Ablin na malapit sa 3% ang interest rate ng karamihan ng kasalukuyang mortgage holders kaya halos wala silang motibasyon upang magbenta, ibig sabihin imbes na makita ang malawakang defaults, magkakaroon ng matinding pag-freeze ng transaction volume – apektado rito ang mga home builders, mortgage originators, title insurance firms, real estate brokers, at home retailers.

Ibinahagi din ni Molly Brooks, US rates strategist ng TD Securities, na ang housing ang pinaka-sensitibo sa pagtaas ng long-term yields, dahil agad nitong naaapektuhan ang mortgage rates.

Sa kabilang banda, maaaring maantala ang epekto sa banking sector. Inilarawan ni Brooks na kapag nagsisimulang mag-steepen ang yield curve, ang modelo ng panghihiram sa short end at pagpapautang sa long end ay nakakatulong sa net interest margin ng mga bangko. Ngunit nagbabala si Leung, na kung tumagal ang mataas na borrowing cost, at lumala ang credit quality ng mga nangungutang sa real estate o korporasyon, mas lalakas ang pressure sa mga bangko bandang huli.

Refinancing Pressure: Nausog ang Maturity Wall, Pero Hindi Nawala

Ang pinakapundamental na panganib sa credit market ay nagmumula sa alon ng mature debts mula sa zero interest rate era. Maraming kumpanya ang humaba ang debt maturity noong 2020 hanggang 2021, o mas lalo pang pinatagal ang repayment, pansamantalang naiwasan ang matinding epekto ng mataas na interest rate. Pero malinaw na sinabi ni Ablin: "Inusog lang ang maturity wall, hindi tinanggal."

Ayon kay Ablin, maingat niyang mino-monitor ang interest coverage ratio ng leveraged loans, at mga pressure signal sa private credit market – partikular kung tumataas ba ang proportion ng borrowers na nagbabayad ng interest gamit ang bagong utang imbes na cash.

Tinukoy naman ni Leung ang ilang partikular na mahihinang grupo: leveraged loan borrowers, speculative grade credit issuers, mga kumpanyang sinusuportahan ng private equity, at mga commercial real estate borrowers.

Lalo nang matindi ang pressure sa commercial real estate. Itinuro ni Ablin na mahina na talaga ang segment ng office properties, at higit na pinapalala ng mataas na interest rate ang problema. Binanggit din niya ang mga multifamily housing projects na na-finance gamit ang floating-rate bridge loans noong 2021 hanggang 2022 – noon ay mababa ang lending cost at optimistiko ang inaasahang pagtaas ng renta – subalit doble ang kinakaharap nilang pressure ngayon.

Mas Mahalagang Factor ang Tagal Kaysa Aktwal na Level

Halos lahat ng strategist ay naniniwala na, ang totoong dapat sagutin ng merkado ay hindi kung babasagin ba ng 10-year yield ang 5%, kundi gaano ito katagal mananatili sa ganung level. Sabi ni Leung:

“Naniniwala akong mas mahalaga ang duration kaysa specific yield level, karaniwan kayang i-absorb ng merkado ang panandaliang pagtaas sa 5%, pero kung aabot ng anim hanggang labing-dalawang buwan o mas mahaba pa, mahirap na itong balewalain.”

Ayon din kay Ablin, kung magtatagal nang dalawa hanggang tatlong quarters ang 5% yield, mas lalo lalala ang refinancing pressure; samantalang ang sobrang bilis ng pag-akyat ng yields ay may ibang panganib – maaaring magulo ang mga hedge positions at mapilitang baguhin ng mga investor ang kanilang portfolio.

Binibigyang-diin pa ni Brooks na, mahalaga rin kung paano binubuo ang pag-akyat ng yields. Kung tumataas nang malaki ang term premium pero hindi naman bumubuti ang economic outlook, ibig sabihin tumataas ang borrowing cost nang walang kasabay na mas malakas na economic activity – mas makitid ang buffer.

Ayon kay Leung:

“Sa ngayon, mas ikinukunsidera ko pa rin ang 5% bilang isang valuation adjustment kaysa agad na sistemikong banta. Pero napapaliit na ang margin of error.”